Een prachtig (Engelstalig) filmpje dat in twee minuten de betekenis van Advent uitlegt. Sneller kan niet!
Een prachtig (Engelstalig) filmpje dat in twee minuten de betekenis van Advent uitlegt. Sneller kan niet!
Het is een zaterdag in de zomer van 1966. Ik ben vijf jaar oud. Op het pleintje, niet ver van ons huis in een middenstandsbuurt in Voorburg verzamelt zich een groepje mensen. Ze beginnen liedjes over Jezus te zingen. Een man met een wat ongelukkig gezicht neemt het woord.
‘U zult het wel vreemd vinden dat wij hier op straat over Jezus vertellen en niet in een kerk’, begint hij. Ik vind het niet vreemd en ik begrijp ook niet waarom het vreemd zou zijn. Waarom zou je alleen in een kerk over Jezus vertellen? Het groepje mensen dat blijft staan vindt het ook niet vreemd.
Ik sta vooraan en geniet. Ik geniet van de liedjes over Jezus, waar ik mee meezing, van de vrolijkheid in de straat en ook van één van de meisjes die staat te zingen. Zij is minstens tien jaar ouder dan ik, maar ik word helemaal verliefd op haar. Ze woont aan het pleintje en in de week er na praat ik af en toe met haar. Mijn liefde moet overduidelijk zijn geweest. Zij heeft iets schichtigs als ik met haar praat, alsof ze een geheim heeft of zich erg schaamt.
Ze vertelt dat zij op een volgende zaterdag een paar kilometer verderop zullen zingen. Ik besluit om daar op mijn step naar toe te gaan. Weliswaar moet ik daarvoor een zeer drukke straat oversteken, maar dat heb ik er wel voor over.
Ze zingen weer dezelfde liedjes, maar dit keer blijven er veel minder mensen staan. Het is ook niet het beschutte pleintje bij ons thuis, maar grote stoep langs een straat met veel auto’s en trams. Het waait er hard en de stemmen vervliegen in de wind.
Ben ik de zaterdag daarop hen nog verder gaan zoeken? Ik heb een herinnering dat ik nog veel verder op mijn step Voorburg in gegaan ben, maar niemand heb kunnen vinden en tenslotte maar weer naar huis ben gegaan. Maar misschien haal ik ook herinneringen door elkaar. Ook van de rest van mijn verliefdheid herinner ik me niet veel. De zomer erop verhuisden we.
Elk jaar vertel ik aan zo’n tachtig kinderen uit de buurt op het plein bij de openbare school het verhaal van Sint Maarten die zijn mantel deelt . Dit jaar vertel ik ook het tweede deel van het verhaal, dat Sint Maarten ‘s nachts een droom krijgt en daarin Jezus ziet, gekleed in een deel van zijn mantel. De kinderen vinden alles prachtig, de stagiaires van de opleiding voor crècheleidster die meewerken mimen de verschijning van Jezus zonder enige gene, maar ik schaam me en moet veel moeite doen om het verhaal helemaal en vol vuur te vertellen.
Buiten de beschutting van kerk of huiskamer over Christus spreken is moeilijk. Je weet dat er weinig bij je publiek zal resoneren van de woorden die voor jou belangrijk zijn. Je kunt alleen jezelf en je eigen liefde laten zien. Dat is eng en schaamtevol.
Coen Wessel
Het afgelopen weekend stond in het teken van Sint Maarten. Op de dag van Sint Maarten, 11 november, was er de traditionele Sint Maarten-optocht door de wijk Nijehaske. Om 18.00 uur verzamelden zo’n tachtig kinderen en hun ouders zich bij het wijkgebouw Ús Kubus aan de Barten. Met een aantal koperblazers werden er Sint Maarten-liedjes gezongen. Daarna vertelde ik het verhaal van Sint Maarten. Stageaires van het Friesland College beeldden het verhaal uit. Ze hadden ook het plein mooi versierd met
lampionnen en slingers en flink reclame gemaakt. Daarna maakten we met al onze lampionnen en fakkels een tocht door de donkere wijk. Het was erg koud, maar er was een mooie volle maan en een heldere hemel. Op het einde kreeg iedereen een snoepje en een mandarijntje in het buurthuis.
Zondag 13 November stond Sint Maarten centraal in de KSG-dienst in de kerk aan de
Fok. De kerk was prachtig versierd en kinderen van de Hoeksteen speelden het verhaal van Sint Maarten in oude en moderne versies. Groep 8 had zich helemaal verdiept in de geschiedenis van Sint Maarten en gaf daarvan een moo
ie presentatie via de beamer. Na de preek gingen de kinderen rond en deelden vriendschapsbrood uit. Het was een mooie en gezellige dienst.
Vorig jaar hebben mijn vrouw Berthe van Soest en ik samen met het Nederlands Bijbel Genootschap een Adventstwitterproject opgezet. Het project kwam voort uit een (bouwsteen-)groep in onze gemeente. Alle deelnemers kregen elke dag een korte bijbeltekst met daarbij een vraag over hun persoonlijke leven. De vragen werden ook via Twitter rondgestuurd. Het aardige daarvan was dat mensen daardoor ook op elkaar konden reageren. Zo werd je gestimuleerd om na te denken over jezelf, terwijl de bijbelverhalen meeresoneerde en werd je ook in contact met anderen gebracht. Dat leverde een mooie combinatie op van verdieping en verbinding. Ook in onze gemeente draaide een groep rond dit Adventsproject.
Het Nederlands Bijbel Genootschap heeft nu dit project genomineerd voor de Webfishaward, de prijs voor christelijke internetsites en projecten. De hoop is dat het de prijs wint in de categorie: sociale media-projecten.
Zoals wel vaker is er ook een publieksstem. Je kan stemmen op het project van je keuze. Bekijk daarom de sites en projecten en wie weet vind je het project uit onze gemeente wel heel mooi! Hier vandaan kan je het Adventstwitterproject bekijken en vind je een route om te stemmen.
Coen Wessel
Het orgel uit de Kruiskerk wordt komende week weggehaald, om het na een opknapbeurt in de nieuwe kerk Trinitas te plaatsen. Al eerder (in 1968) werd er een orgel uit Heerenveen weggehaald n.l. uit de toenmalige Kruiskerk tegenover het Posthuis. Dit orgel is onlangs geplaatst in de katholieke kerk Oratoria del Caballero in Madrid. In de Heerenveense Courant van deze week verscheen daar een groot artikel over. Op deze video kan je het orgel zien en horen.
In het afgelopen seizoen heb ik een kring over de Happinez geleid. Op 16 september geef ik daarover een workshop aan een groepje predikanten op een studiedag van de Predikantenvereniging ‘Op Goed Gerucht’. Friesch Dagblad-journaliste Hanneke Goudappel maakte daarover het volgende interview.
Ds. Coen Wessel geeft morgen een workshop over de Happinez tijdens de 24e Geruchtdag in Doorn. De dag van de theologenbeweging Op Goed Gerucht staat in het teken van het thema ‘Wellness en de ziel’. Zaken die ook in het succesvolle blad Happinez uitgebreid aan bod komen. Het blad – voor het eerst uitgegeven in 2003 – verschijnt acht keer per jaar met een oplage van zo’n 215.000. Het tijdschrift is gericht op mensen die op zoek zijn naar zingeving en verdieping en zegt ‘een brug tussen hoofd en hart te slaan’.
De predikant van de Protestantse Gemeente te Heerenveen vindt dat kerken wat van het blad kunnen leren. Bijvoorbeeld op het gebied van vormgeving. ,,Happinez is knap gemaakt. Overtuigend met beelden vertelt het een verhaal. Er is geen enkel levensbeschouwelijk blad dat Happinez daarin evenaart. Het gebruik van beelden is iets wat ik ook voor de Protestantse Kerk belangrijk vindt. Wij zijn een kerk van het woord, maar of we willen of niet: we komen terecht in een samenleving die sterk door beelden wordt bepaald. Ook wij zullen daar onze weg in moeten vinden.”
Predikanten zouden het blad echter ook moeten lezen om de inhoud, vindt Wessel. ,,In Happinez komen thema’s aan bod die ook bestaan binnen het christelijk geloof, maar die we in de afgelopen eeuwen een beetje zijn vergeten. Denk aan thema’s als dromen, fantasie of Gods leiding in je leven.” Ze zijn ondergesneeuwd onder ethische (goed doen in de wereld) en rationalistische (bestaat God wel echt?) discussies. ,,Geloven heeft echter ook een gevoelswereld. Die thema’s kun je natuurlijk ook zonder Happinez aan de orde stellen. Het blad geeft echter een aardig handvat.”
Zelf heeft Wessel al diverse artikelen uit Happinez gebruikt in zijn gemeente. Aan de hand van artikelen hield hij bijeenkomsten met gemeenteleden. ,,Daar kwam een heel diverse club mensen op af. Van mensen met een evangelicale inslag, gemeenteleden die eigenlijk niet goed durfden zeggen dat ze Happinez lezen tot mensen van buiten de gemeente.”
Tijdens de workshop op de Geruchtdag zullen predikanten en kerkelijk werkers de opdracht krijgen om aan de hand van een artikel uit Happinez een bijeenkomst voor hun eigen gemeente in elkaar te zetten.
Ook neemt Wessel samen met de lezers een Happinez-artikel over dromen onder de loep. ,,We gaan nadenken over vragen als: Wat betekenen dromen voor je? Heb je je wel eens laten leiden door een droom?’ Dromen komen in de Bijbel heel geregeld voor. Paulus bijvoorbeeld laat zich heel direct leiden door een beeld dat hij kreeg in een droom.”
Het onderstaande filmpje laat een stukje zien van een gospel-improvisatie door een aantal Amerikaanse celebrities. Zij waren door de tv-ster Oprah Winfrey uitgenodigd voor een 3-daagse conferentie om een aantal legendarische zwarte vrouwen te eren. Op een gegeven moment worden de verschillende sterren uitgedaagd om spontaan een gospel-nummer in te zetten. Er ontstaat een sfeer van aanbidding en overgave. Hoewel het een incrowd-sfeertje heeft van wij-beroemdheden-onder-elkaar is het toch indrukwekkend.
Op zondag 26 juni namen 22 kinderen uit groep 8 afscheid van de kinderkerk. Speciaal voor het afscheid had de leiding van de kinderkerk een toneelstuk geschreven. Het toneelstuk ging over een fietsenmaker die de fietsen en steps van de kinderen repareerde en voor wie dat aanleiding was om over God en over het leven van de kinderen te spreken.
Aan het begin van de dienst kwamen de kinderen op fietsen, skeelers en steps binnen.
Daarna deden de kinderen mee in de dienst. Ze staken kaarsen aan.
Een aantal kinderen speelden liederen in een speciaal ensemble.
Rebecca las het bijbelverhaal dat zij het mooiste vond: het verhaal van Jona: ‘omdat Jona zich opofferde voor zijn vrienden’. Daarna vertelde Femmy Bergsma iets over haar motivatie als leidster van de kinderkerk.
In plaats van de preek was er het toneelstuk over de fietsenmaker.
De kinderen speelden hun rol geweldig en alles liep op rolletjes.
Ik heb veel plezier gehad in mijn rol als fietsenmaker. Complimenten voor de leiding van de kinderkerk die dit allemaal zo goed voorbereid had.
De leiding van de kinderkerk nam afscheid en de kinderen werden alvast voorbereid op de volgende stap: de Church4You(th)- diensten voor de tieners. Symbolisch kreeg de Church4You(th) leiding een fietspomp overhandigd.
Daarna werden de kinderen gezegend, we baden en er was opnieuw muziek.
Tenslotte verlieten de kinderen op hun skeelers en hun fietsen de kerk.
De wijde wereld in!
Jullie waren een geweldige groep!
(Foto’s: Agaath Pranger)
Op de kortste nacht van het jaar ben ik naar de ‘Nacht van de Theologie’ geweest. Dat was een soort boekenbal voor theologen. Het dagblad Trouw had samen met christelijke uitgevers, universiteiten, omroepen en de Protestantse kerk van Amsterdam deze feest- en debatavond georganiseerd in één van de zalen van museum de Hermitage in Amsterdam. Op de avond zouden ook prijzen uitgereikt worden. Eén voor de beste theoloog van Nederland en één voor het beste theologische boek.
Een vriendin van ons was mede-organisator en had ons aangemoedigd vooral te komen en dus hadden mijn vrouw Berthe en ik ons voor de avond opgegeven.
Bij een feest is de voorpret heel belangrijk. Via Twitter hoorden we wie uit onze kennissenkring allemaal zouden komen. Studenten theologie wilden ook aanhaken en stelden een persbericht op dat ze zo’n theologen-boekenbal maar een gezapige en dure bedoening vonden. Ze wilden daarom een ‘contrast-nacht’ organiseren met een eigen programma. Zij kregen alle ruimte om in de tuin van de Hermitage hun gang te gaan.
De theologenwereld is nog steeds een mannenwereld. Juist de jongere, twitterende mannen doen vaak net alsof er geen vrouwen bestaan. Toen Trouw-journalist Gerrit-Jan KleinJan een vrolijke tweet maakte dat hij een prijs uitloofde voor ‘de best geklede theoloog’ laadde hij op zijn minst de verdenking op zich, dat hij het alleen over mannelijke theologen had. Weliswaar haastte hij zich desgevraagd te zeggen dat de prijs ‘uiteraard unisex’ was, maar hij had toch een gevoelige snaar bij mijn vrouw geraakt. Ze nam zich voor om te laten zien dat er wel degelijk vrouwelijke theologen zijn en dat ze er eigenlijk altijd al geweest zijn.
Dus snelden wij op een late zaterdagmiddag naar ‘De Lege Knip’ en schaften daar een tweedehands bruidsjurk aan. Vervolgens is ze dagen bezig geweest om afbeeldingen en teksten van de officiële kerkleraressen van de Rooms-Katholieke kerk (Catharina van Sienna, Theresa van Avila en Therese van Lisieux) op de jurk aan te brengen. Zo ontstond haar ‘kerkleraressenjurk’, hier prachtig op de foto gezet door Franke de Jong.
Met enige zenuwen vertrokken we naar Amsterdam, maar de reacties op de jurk waren ontzettend positief. Heel veel mensen bewonderden de jurk en dat straalde natuurlijk ook een beetje op mij af!
De avond was verder ook leuk. De juryprijs voor het beste boek ging naar Marcel Barnard en Gerda van de Haar, voor hun boek ‘De bijbel cultureel’. De publieksprijs voor de beste theologe ging helaas niet naar Manuela Kalsky, voor haar werk aan de website NieuwWij, maar naar Frank Bosman, die zeer uitgebreid campagne had gevoerd.
De prijs voor de best geklede theoloog ging aan onze neus voorbij. Berthe viel niet in de prijzen en ondanks mijn recente make-over door Nelleke Mulder won ook ik niet. Open Deur-redactrice Esther van der Panne was de gelukkige. In een heel eenvoudig Maria-blauw jurkje zag ze er stralend uit.
Nadenken over je eigen sterfelijkheid doe je niet zo vaak. Je weet het wel, maar je realiseert het je niet.
De Chinese kunstenaar Yang Zhenzhong vroeg aan tientallen mensen van over de hele wereld om voor zijn video-camera de tekst ‘Ik ga sterven’ uit te spreken.
Op de video hieronder kan je een indruk krijgen van het resultaat. Het is opgenomen tijdens een expositie van deze video, zodat je ook mensen door het beeld ziet lopen. Een groter en beter deel van de video is in het Van Abbe-museum in Eindhoven te zien.
Bij de video is geen geluid. Je ziet alleen dat mensen – min of meer in een alledaagse situatie – de tekst ‘ik ga sterven’ in hun eigen taal uitspreken.
Het interessante van de video is hoe verschillend iedereen deze tekst uitspreekt. Maar de video wordt pas echt interessant in de tien tot twintig seconden nadat iemand de tekst heeft uitgesproken. Het is alsof de mensen pas de draagwijdte van hun tekst voelen, nadat ze de woorden voor de camera hebben uitgesproken. Een beurshandelaar die vol bravoure ‘ik ga sterven’ in de camera heeft geschreeuwd, kijkt plotseling heel beteuterd. Een oude man zegt de woorden vol ernst en blijft vol ernst de camera inkijken. Hij is zich bewust van de draagwijdte van zijn woorden. Een jonge vrouw wordt door verdriet overmand. Maar er is ook een jongetje van een jaar of zeven die aan komt steppen, zijn tekst zegt en vrolijk lachend verder gaat. Voor hem is de dood onwerkelijk ver weg.