Skip to content

Zondag 21 januari 2018 - vissers van mensen


VOOR DE DIENST

(!) Vooraf aan de dienst – filmpje kerkbalans

Voorzang: Lied 531:1, 2 en 3 (Jezus, die langs het water liep)
Mededelingen van de kerkenraad


VOORBEREIDING

Intochtslied (we gaan hierbij staan): Psalm 66:1 (Breek aarde uit in jubelzangen)

Moment van stilte en inkeer
Bemoediging en groet – drempelgebed
Zingen: Psalm 66:6 (hierna gaan we weer zitten)

Inleidende woorden en zingen: Lied 216:1 (Dit is een morgen als ooit de eerste)
Kyriëgebed en glorialied: Lied 216:2 en 3

DIENST VAN HET WOORD

Gesprekje met de kinderen en zingen: Evang. liedb. 440:1, 2 en 3 (Hoor, de vogels zingen weer)
- waarna de kinderen naar de kindernevendienst gaan -

Gebed om de Geest

1e bijbellezing: 1 Samuël 3:1-10
Zingen: Lied 837:1 en 3 (Iedereen zoekt U, jong of oud)

2e bijbellezing: Marcus 1:14-20
Zingen: Lied 317:1, 2 en 3 (Grote God, Gij hebt het zwijgen)

Verkondiging
Orgelspel

Zingen: Lied 840:1, 2 en 3 (Lieve Heer, Gij zegt kom ik kom)
- onder het naspel komen de kinderen van de nevendienst en de tieners van Join Us terug -

DIENST VAN DE DANKBAARHEID

Dankgebed en voorbeden
Inzameling van de gaven voor: diaconie (1), kerk (2) en onderhoud gebouwen (uitgang)

(!) Aan het begin van de collecte nog 1x het filmpje ‘Kerkbalans’
Daarna speelt het orgel

Slotlied: Evang. liedb. 382:1 en 3 (Heer, uw licht en uw liefde schijnen)

WEGZENDING EN ZEGEN

* Amen, amen, amen


- Na de dienst is er koffiedrinken -

Er valt wat te beleven tussen votum en zegen

Zangdienst zondagavond 21 januari 2018 in Trinitas om 19.00 uur
Thema: Er valt wat te beleven tussen Votum en Zegen
________________________________________________________

- Zingen vanaf om 18.45 uur:

Joh. de Heer Lied 210: 1, 2 en 3
Joh. de Heer Lied 33: 1, 2 en 3

Joh. De Heer Lied 446: 1, 2 en 5
Joh. De Heer Lied 287: 1, 2 en 4

- Orgelspel
- Woorden van welkom
- Votum en groet

- Zingen: LB 280: 1, 3 en 5

- Gebed

- Zingen: LB 162: 1, 2, 3, 4, 5 en 6 (In wisselzang: allen, v, m, v, m, allen)

- 1e Bijbellezing Exodus 34: 4 – 10 – gevolgd door een korte uitleg

- Luisteren ( en zingen): Tien Woorden Rap 10 woorden rap

- 2e Bijbellezing Mattëus 28: 16 – 20 - gevolgd door een korte uitleg

- Zingen: Evang. Liedbundel 382: 1, 2 en 3

- Orgelintermezzo

- Zingen: LB 362: 1 en 2

- Gebed

- Zingen: LB 320: 1, 2, 3, 4 en 5

- Collecte

- Zingen: LB 981: 1, 2, 3,, 4 en 5

- Zegen

(Na de zegen)

Zingen: LB 363 (Dat ’s Heren zegen op u daal)
En daarna Frysk (Mei God syn seine oer jim jaan)

Heil en Zegen

Dat wensten wij elkaar aan het begin van het nieuwe jaar misschien wel toe.
Folle lok en seine, zo klinken diezelfde woorden in het Fries.
Anderen hielden het misschien bij ‘een gelukkig Nieuwjaar’ of ‘de beste wensen’ of zoiets.

Want je kunt niets zeker weten, want alles gaat voorbij.
Maar ik geloof, ik geloof, ik geloof, ik geloof, ik geloof in jou en mij.

Zo klonk kort daarvoor op de radio. Een nog altijd even indrukwekkend lied van Boudewijn de Groot. Dit jaar weliswaar gezakt van de 3e naar de 9e plek in Top 2000.
Een feest van herkenning, vijf dagen lang op Radio 2, tussen Kerst en Oud en Nieuw.
‘Maar het verleden geeft geen zekerheid’, zo voegt hij er in het tweede couplet aan toe.

Het Nederlandse woord zegenen komt van het Latijnse ‘signare’, dat is van een teken voorzien. Signeren zeggen wij, dat is ergens je handtekening onder zetten.
Heil en zegen is daarom inderdaad het beste dat wij elkaar toe kunnen wensen.
Omdat zegen in de Bijbel altijd met God te maken heeft.
Wat betekent dat de Eeuwige zelf Zijn handtekening onder jouw leven heeft gezet.
Zoals een ouderling van dienst aan het begin en einde van de eredienst door middel van een handdruk zich verantwoordelijk verklaart voor alles wat er vervolgens valt te beleven tussen ‘Votum en Zegen’ in de dienst.
Een goede voorganger is zich daar terdege van bewust.

Eén van de bekendste voorbeelden in de Bijbel van een gezegend mens is natuurlijk Abraham.
Een man die gezegend werd om zelf tot zegen te kunnen zijn voor anderen.
Het eerste is een voorwaarde voor het tweede, maar ook omgekeerd.
Wie zich niet verantwoordelijk voelt, wie zich niet in wil zetten, niet tot zegen wil zijn voor zijn of haar omgeving, die kan en zal Gods zegen snel vergeten.

‘Moge de Heer, dat is de altijd Aanwezige, moge Hij die er is u zegenen en u beschermen’. Zo staat het er in Numeri 6, vers 24. Dat is geen vrome wens, hopen op zomaar een gelukzalig gevoel. Maar een welbewust gekozen, gelovig uitgangspunt.
‘Moge de Heer het licht van zijn gelaat over u doen schijnen en u genadig zijn, moge de Heer u zijn gelaat toewenden en u vrede geven’. Aldus, voor de volledigheid, het hele Bijbelvers.
Dat wensen wij elkaar en ook onszelf, aan het begin van het nieuwe jaar, van harte toe.

Ja, maak het maar persoonlijk, dat hoop ik ook te doen.
Na een jaar, dat in velerlei opzicht niet altijd even gemakkelijk is geweest, voor mij ook niet.
Maar ik geloof, ik geloof, ik geloof, ik geloof, ik geloof… - en Hij in mij!
Elkaar in Góds naam zegenen, dat is elkaar het beste toewensen, dat is een beroep doen op Gods aanwezigheid, die in jou is. Met minder hoeven wij het waarachtig niet te doen.

Gestolde vrijheid

Loskomen van jezelf

Gestolde vrijheid
Eenmaal bedacht
Mens zijn is mens wórden
Met terugwerkende kracht

Zonder last van het verleden
Of van een toekomst ongewis
Daarmee gaat teveel verloren
Van wat nú voorhanden is

Vrijheid is niets moeten
Maar is mogen
Vol verwond’ring, gaandeweg

Ied’re dag opnieuw ontdekkend
Dat Gods wil geen wet is
maar een weg

Voor wie alleen

Voor wie alleen op deze wereld is
Voor wie moet leven met gemis
Voor wie van niets meer zeker is
Bid ik…

Op hoop van Zegen

Voor wie gekweld wordt door verdriet
Voor wie de vreugde niet meer ziet
Voor wie de hoop geen uitkomst biedt
Bid ik…

Om nieuwe wegen

Voor wie zichzelf met spijt bezeert
Voor wie door wroeging wordt verteerd
Voor wie geloof heeft afgeleerd
Bid ik…

Om nieuwe hoop daartegen

Voor wie angstvallig is en bang
Voor wie bezorgd is levenslang
Voor wie aan ‘t einde van de gang
Bid ik…

Dat het opnieuw licht mag wezen



Wie God is

Wie God ís weet ik niet
Het enige dat ik van Hem hoor
Dat is zijn zwijgen
Mijn vragen waar ik misschien wel nooit
Een antwoord op zal krijgen

Wie God ís weet ik niet
Dat is voor mij te groot
Te hoog voor mij om te beseffen
Ik kan alleen te midden van de dood
Een lied proberen aan te heffen

Wie God ís weet ik niet
Dat laat zich niet bewijzen
Wel word ik iets van Hem gewaar
Kan Hem daarom alleen maar prijzen

Wie God ís weet ik niet
Dat is en blijft voor mij een wonder
Maar doordat ik Hem zo nu en dan ervaar
Weet ik - ik kan niet zonder


Zoals een vlieger

Zoals een vlieger stijgt
Alleen bij tegenwind
Zoals een ouder zwijgt
Tegen een dreinend kind

Zoals een bidder krijgt
Wie zoekt die vindt
Zoals religie overstijgt
Wat door ons wordt bemind

Geen godsdienst is gelijk
Maar hierin denk ik wel
‘t Gaat om een ander rijk
Dan om dat van onszelf

Geen zelfzucht en geen strijd
Is van geloven het subject
Maar ‘t is Gods liefde die bevrijdt
Van Jezus tot aan Mohammed

Hoe dwaas daarom in deze tijd
Hoe laf en vol van disrespect
Zijn zij waardoor een ander lijdt
Hoe goddeloos is hun gebed

Dat kind van jou

Je zou het vast willen houden
Ingebakerd
Geborgen in jouw hand
Je zou het willen bewaren
Dat kind van jou
Voor ied’re tegenstand

Maar loslaten dat móet je
Dat wéét je en dat kán je ook
Dankzij de liefde ben je toch
Voor altijd elkaars bondgenoot

Je zou veel dingen tegen willen houden
Ziekte, zorgen, tegenspoed of smart
Je zou het geluk zélf willen bepalen
Dat kind van jou
Voor altijd in jouw hart

Maar kind’ren die héb je niet die krijg je
En worden je slechts even toevertrouwd
Wat jij ze leert of hen hebt meegegeven
Daar wordt hun toekomst op gebouwd

Je zou hun leven zin en inhoud willen geven
Hoop, geloof en liefde om te doen
Je zou hen op iets hogers willen wijzen
Dat kind van jou
Omdat geen mens kan leven zonder visioen

Maar niet om ons zijn zij geboren
Van Hogerhand geroepen en bedacht
Loslaten is daar op hopen en vertrouwen
Gelukkig als je dát gelooft en dát verwacht

Gelijk een vogel

Gelijk een vogel zich laat dragen
Door de vlagen van de wind
Gelijk de bloemen op de velden
Onbekommerd melden
Zorgeloos te zijn gelijk een kind

Gelijk een zaadje diep verborgen
Zonder zorgen in de harde grond
Gelijk de kiemkracht in het water
Al veel eerder of wat later
Altijd haar bestemming vond

Gelijk de wolken boven zweven
Om het even wat beneden is
Gelijk het leven hier op aarde
Ogenschijnlijk zonder waarde
Deel uitmaakt van de geschiedenis

Gelijk de schepping doorgaat alle dagen
Zonder vragen zoals zij eens begon
Gelijk het was zo is het later
Vol vertrouwen op haar Maker
O als een mens dat ook eens kon


Nepnieuws

Had jij daar wel eens van gehoord? Ik niet, maar misschien is dat wel naïef.
Ik dacht altijd dat een democratische rechtsstaat als de onze én als die van onze traditionele bondgenoot aan de overkant van de oceaan, dat een democratisch gekozen regering werd gecontroleerd door een onafhankelijke pers en níet andersom. Want het kan natuurlijk niet zo zijn dat, wanneer bepaalde nieuwsfeiten een president of een regering niet zo goed uitkomen of gewoon niet aanstaan, dat dat dan als nepnieuws wordt afgedaan. Het de wereld op zijn kop. Het is de blinde focus op succes, die geen tegenspraak duldt. Het is het succesevangelie waarmee mensen als hij zijn grootgebracht en grootgeworden. En waarmee, met name hij en anderen die hem als hun leider kozen, hun land groot willen maken. Het is het soort van denken en dat komt in ons land ook voor, dat de realiteit minacht, omdat dat als een bedreiging wordt ervaren. Wen er maar aan? Nou nee, dat lijkt mij níet de weg.

Wij lezen zondag 29 januari in de Sionskerk uit de bergrede, Matteüs 5:1-12.
Da’s ook de wereld op zijn kop, God zet de wereld op zijn kop. Goed nieuws voor wie het onderspit dreigt te delven. Een hoopgevend verhaal.
Voor wie alvast een inkijkje wil in deze dienst, volg deze link.

De wonderen zijn de wereld nog niet uit

Een bijna president van misschien wel het machtigste land ter wereld, die van allerlei dubieuze en verwerpelijke zaken beschuldigd wordt.
Aangrijpende beelden van wanhopige en verkleumde vluchtelingen in met sneeuw overdekte vluchtelingenkampen in zuid-oost Europa.
Toenemende vijandigheid tegenover christenen in zuid-oost Azië en in het Midden Oosten.
En opnieuw een dramatisch bericht over de zelfdoding van een 15 jarige scholier,
waarschijnlijk als gevolg van de aanhoudende pesterijen van zijn leeftijdsgenoten.
Waar hébben wij het eigenlijk over…

In Kana was de gloed geweken, het vuur bedolven onder as.
Toen zei de vlam in ieders beker, wie er de ware wijstok was.
Laat wijn nu uit de kruiken stromen, de vreugde gaat van mond tot mond, omdat Hij, in zijn uur gekomen, de aarde aan Zijn zijde vond.

God, hoe is dát mogelijk?

Wij lezen komende zondag, 15 januari in de Sionskerk het bekende verhaal over Jezus die water in wijn verandert (Johannes 2). Een voorbeeldig verhaal, dat in ieder geval dít wil zeggen: waar de Levende in ons midden verschijnt daar kan het feest pas echt beginnen. Waar Hij verschijnt, meer nog gehóórzaamd wordt, daar zijn de wonderen de wereld nog niet uit.

Wanneer je benieuwd bent naar de opbouw van de dienst, kijk hier voor de liturgie.

De lofzang gaande houden

Het verhaal of eigenlijk de legende speelt zich af in de tijd dat de Tsaren in Rusland een waar schrikbewind voerden over de arme bevolkingsgroepen. Vooral de Joodse minderheid had het zwaar te verduren.
Tijdens de wekelijkse eredienst op de vrijdagavond in de synagoge, als voorbereiding op de Sabbat, vroeg de dienstdoende rabbi aan zijn medegelovigen hoe het met hen ging.
De verhalen kwamen los. Over de meest verschrikkelijke vervolgingen, ziekte, vernedering, beledigingen, de honger en de kou die ze moesten doorstaan.
De rabbi was hevig verontwaardigd, hij onderbrak de dienst en zei:
“Ik neem het niet langer! Ik roep G’d zelf (gezegend zij Zijn naam) ter verantwoording en zal de dienst pas weer hervatten, als ik een redelijk antwoord van Hem gekregen heb”.

Hij ging vervolgens zitten en zweeg. De gemeente wachtte in angstige spanning af.
Maar er gebeurde niets, de uren gingen voorbij. Zwijgend zaten zij tegenover elkaar.
Uiteindelijk ging de rabbi staan en zonder wat te zeggen beëindigde hij de dienst op de gebruikelijke wijze, d.w.z. met de woorden van het zogenaamde Kaddisj, de grote lofprijzing, waar de eredienst in de synagoge regelmatig mee wordt afgesloten:

Geprezen, geloofd en verheerlijkt, hoog verheven en geroemd.
Bezongen en aanbeden worde de Naam van de Heilige, geloofd zij Hij.
Boven alle zegenspreuken, liederen en lofzangen boven elke troost.
die wij elkaar ooit in deze wereld kunnen geven. Amen.

Moraal van het verhaal: je zult nooit antwoord krijgen op je vragen en op je verwijten, op je aanklachten tegenover God. Eigenlijk kunnen we Hem alleen maar loven en prijzen.
Maar hoe doe je dat in vredesnaam, zo vragen wij ons af. Hoe kon het volk, dat zoveel ellende, eeuw in eeuw uit heeft moeten doorstaan. Hoe konden zij, hoe kunnen wij onder de meest uitzichtloze omstandigheden God nog altijd prijzen? Is het niet veel gemakkelijker, eerlijker misschien en wellicht ook veel gezonder om in dat geval luidkeels te protesteren?

Wel… de lofprijzing in de Joodse eredienst, heeft daar ook wel iets van weg.
Vergelijkbaar met het zingen van protestliederen als het ware.
Het is de weigering je neer te leggen bij de situatie, zoals die die voordoet. Omdat het volgens de dichters van de Psalmen vooral, net als voor de profeten van Israël trouwens en ook volgens de evangelisten van het Nieuwe Testament gewoon niet kán. Het kán niet waar zijn dat God mensen moedwillig onderdrukt of laat onderdrukken of van de honger om laat komen. Dat kán en hoeft niet waar te zijn. Waarom dan niet?
Omdat God zo niet is! God is anders, absoluut anders dan dat wij zijn.
Zijn aanwezigheid is niet te rijmen met wat mensen elkaar in deze wereld aandoen.
En dat moet je dan ook niet proberen te doen.

Zal er in het nieuwe jaar meer van God zichtbaar worden? Meer dan in het afgelopen jaar?
Zullen wij meer van Hem gaan ervaren, meer kracht ontlenen aan ons geloof?
Dat hangt er dus van af. Waar van af, zegt U? Wel, van de keuzes die wij in Gods naam maken.

Top 2000 Kerkdienst

Wat is het geheim van de Top 2000? Is het de combinatie van nostalgie, herinneringen, het ‘weet-je-nog-wel’ gevoel, gecombineerd met de mooiste muziek die ooit gemaakt is? Hoe dan ook, veel van de nummers uit de Top 2000 raken je. Daarom krijgen ze soms ook een plek in de kerk.

Zo ook op zondag 19 februari aanstaande, ’s avonds om 19.00 uur
in de Protestantse Sionskerk in Oudeschoot (Heerenveen-Zuid)

De rockband Grace neemt ons, samen met ds. Gerard Rinsma, die voorgaat in deze dienst, mee op een reis door de tijd met de mooiste liedjes ooit gemaakt.

De kerk is open vanaf 18.30 uur, de toegang is gratis, zorg dat je op tijd bent!

Voor meer informatie:

- sionskerk@upcmail.nl
- www.top2000kerkdienst.nl
- www.gerardrinsma.nl/top2000


Advent, tijd van hoop en van verwachting

Het zal op de werkvloer of temidden van de familie of je vrienden waarschijnlijk vaker gaan over wat wij gaan doen met Kerst, dan dat het gaat over de vraag wat Kerst met óns doet. En toch is dát waar het om zou móeten gaan, op deze 4e zondag van de Advent, een tijd van hoop en van verwachting.
Vier weken lang hebben wij ons voorbereid op het feest van de geboorte van Christus.
Maar geloven lijkt voor menigeen zoiets als wachten op een station, dat aan een allang geleden opgeheven spoorlijn ligt. En waarvan de rails inmiddels zijn verroest. Te lang niet meer gebruikt, ze líggen er nog wel, maar allang niet meer benut.
Zou dát een reden kunnen zijn, dat de kerk, dat wij veel van onze geloofwaardigheid verloren hebben, omdat wij, als het er echt op aankomt, Gods komst niet meer verwachten?
We hebben het er over, zondagmorgen 18 december in de Sionskerk om 9.30 uur. Welkom!
Via deze link krijg je alvast een inkijkje in de liturgie.

Zondag voleinding

Zondag Christus Koning of simpelweg de laatste zondag van het kerkelijk jaar.
Verschillende liturgische benamingen zijn in het verleden al aan deze dag gegeven. De voleinding, die wij van God verwachten, mag worden gevierd.
Geloofsvertrouwen wordt door ons hoopvol verwoord.
Daar kan zelfs de dood niet tussenkomen.

De evangelielezing voor deze zondag leent zich daar uitstekend voor, Lucas 21:5-19:
‘Als jullie berichten horen over oorlog en opstand, raak dan niet in paniek. Die dingen moeten gebeuren’, zegt Jezus daar. Om er even verder nog aan toe te voegen: ‘Maar geen haar van jullie hoofd zal verloren gaan. Red je leven dan door standvastigheid’.

Grote woorden, die bange gevoelens mogen verjagen. Laten we hopen dat deze dienst ook ons en allen die zijn uitgenodigd om hun geliefden te gedenken, die troost mag geven.
Hendrie Westra (marimba) en Willemien Lolkema (zang) zullen mede vorm geven aan deze bijzondere dienst op zondag 20 november in de Sionskerk.
Kijk onder kerkdiensten voor de liturgie.