Skip to content

Nepnieuws

Had jij daar wel eens van gehoord? Ik niet, maar misschien is dat wel naïef.
Ik dacht altijd dat een democratische rechtsstaat als de onze én als die van onze traditionele bondgenoot aan de overkant van de oceaan, dat een democratisch gekozen regering werd gecontroleerd door een onafhankelijke pers en níet andersom. Want het kan natuurlijk niet zo zijn dat, wanneer bepaalde nieuwsfeiten een president of een regering niet zo goed uitkomen of gewoon niet aanstaan, dat dat dan als nepnieuws wordt afgedaan. Het de wereld op zijn kop. Het is de blinde focus op succes, die geen tegenspraak duldt. Het is het succesevangelie waarmee mensen als hij zijn grootgebracht en grootgeworden. En waarmee, met name hij en anderen die hem als hun leider kozen, hun land groot willen maken. Het is het soort van denken en dat komt in ons land ook voor, dat de realiteit minacht, omdat dat als een bedreiging wordt ervaren. Wen er maar aan? Nou nee, dat lijkt mij níet de weg.

Wij lezen zondag 29 januari in de Sionskerk uit de bergrede, Matteüs 5:1-12.
Da’s ook de wereld op zijn kop, God zet de wereld op zijn kop. Goed nieuws voor wie het onderspit dreigt te delven. Een hoopgevend verhaal.
Voor wie alvast een inkijkje wil in deze dienst, volg deze link.

De wonderen zijn de wereld nog niet uit

Een bijna president van misschien wel het machtigste land ter wereld, die van allerlei dubieuze en verwerpelijke zaken beschuldigd wordt.
Aangrijpende beelden van wanhopige en verkleumde vluchtelingen in met sneeuw overdekte vluchtelingenkampen in zuid-oost Europa.
Toenemende vijandigheid tegenover christenen in zuid-oost Azië en in het Midden Oosten.
En opnieuw een dramatisch bericht over de zelfdoding van een 15 jarige scholier,
waarschijnlijk als gevolg van de aanhoudende pesterijen van zijn leeftijdsgenoten.
Waar hébben wij het eigenlijk over…

In Kana was de gloed geweken, het vuur bedolven onder as.
Toen zei de vlam in ieders beker, wie er de ware wijstok was.
Laat wijn nu uit de kruiken stromen, de vreugde gaat van mond tot mond, omdat Hij, in zijn uur gekomen, de aarde aan Zijn zijde vond.

God, hoe is dát mogelijk?

Wij lezen komende zondag, 15 januari in de Sionskerk het bekende verhaal over Jezus die water in wijn verandert (Johannes 2). Een voorbeeldig verhaal, dat in ieder geval dít wil zeggen: waar de Levende in ons midden verschijnt daar kan het feest pas echt beginnen. Waar Hij verschijnt, meer nog gehóórzaamd wordt, daar zijn de wonderen de wereld nog niet uit.

Wanneer je benieuwd bent naar de opbouw van de dienst, kijk hier voor de liturgie.

De lofzang gaande houden

Het verhaal of eigenlijk de legende speelt zich af in de tijd dat de Tsaren in Rusland een waar schrikbewind voerden over de arme bevolkingsgroepen. Vooral de Joodse minderheid had het zwaar te verduren.
Tijdens de wekelijkse eredienst op de vrijdagavond in de synagoge, als voorbereiding op de Sabbat, vroeg de dienstdoende rabbi aan zijn medegelovigen hoe het met hen ging.
De verhalen kwamen los. Over de meest verschrikkelijke vervolgingen, ziekte, vernedering, beledigingen, de honger en de kou die ze moesten doorstaan.
De rabbi was hevig verontwaardigd, hij onderbrak de dienst en zei:
“Ik neem het niet langer! Ik roep G’d zelf (gezegend zij Zijn naam) ter verantwoording en zal de dienst pas weer hervatten, als ik een redelijk antwoord van Hem gekregen heb”.

Hij ging vervolgens zitten en zweeg. De gemeente wachtte in angstige spanning af.
Maar er gebeurde niets, de uren gingen voorbij. Zwijgend zaten zij tegenover elkaar.
Uiteindelijk ging de rabbi staan en zonder wat te zeggen beëindigde hij de dienst op de gebruikelijke wijze, d.w.z. met de woorden van het zogenaamde Kaddisj, de grote lofprijzing, waar de eredienst in de synagoge regelmatig mee wordt afgesloten:

Geprezen, geloofd en verheerlijkt, hoog verheven en geroemd.
Bezongen en aanbeden worde de Naam van de Heilige, geloofd zij Hij.
Boven alle zegenspreuken, liederen en lofzangen boven elke troost.
die wij elkaar ooit in deze wereld kunnen geven. Amen.

Moraal van het verhaal: je zult nooit antwoord krijgen op je vragen en op je verwijten, op je aanklachten tegenover God. Eigenlijk kunnen we Hem alleen maar loven en prijzen.
Maar hoe doe je dat in vredesnaam, zo vragen wij ons af. Hoe kon het volk, dat zoveel ellende, eeuw in eeuw uit heeft moeten doorstaan. Hoe konden zij, hoe kunnen wij onder de meest uitzichtloze omstandigheden God nog altijd prijzen? Is het niet veel gemakkelijker, eerlijker misschien en wellicht ook veel gezonder om in dat geval luidkeels te protesteren?

Wel… de lofprijzing in de Joodse eredienst, heeft daar ook wel iets van weg.
Vergelijkbaar met het zingen van protestliederen als het ware.
Het is de weigering je neer te leggen bij de situatie, zoals die die voordoet. Omdat het volgens de dichters van de Psalmen vooral, net als voor de profeten van Israël trouwens en ook volgens de evangelisten van het Nieuwe Testament gewoon niet kán. Het kán niet waar zijn dat God mensen moedwillig onderdrukt of laat onderdrukken of van de honger om laat komen. Dat kán en hoeft niet waar te zijn. Waarom dan niet?
Omdat God zo niet is! God is anders, absoluut anders dan dat wij zijn.
Zijn aanwezigheid is niet te rijmen met wat mensen elkaar in deze wereld aandoen.
En dat moet je dan ook niet proberen te doen.

Zal er in het nieuwe jaar meer van God zichtbaar worden? Meer dan in het afgelopen jaar?
Zullen wij meer van Hem gaan ervaren, meer kracht ontlenen aan ons geloof?
Dat hangt er dus van af. Waar van af, zegt U? Wel, van de keuzes die wij in Gods naam maken.

Top 2000 Kerkdienst

Wat is het geheim van de Top 2000? Is het de combinatie van nostalgie, herinneringen, het ‘weet-je-nog-wel’ gevoel, gecombineerd met de mooiste muziek die ooit gemaakt is? Hoe dan ook, veel van de nummers uit de Top 2000 raken je. Daarom krijgen ze soms ook een plek in de kerk.

Zo ook op zondag 19 februari aanstaande, ’s avonds om 19.00 uur
in de Protestantse Sionskerk in Oudeschoot (Heerenveen-Zuid)

De rockband Grace neemt ons, samen met ds. Gerard Rinsma, die voorgaat in deze dienst, mee op een reis door de tijd met de mooiste liedjes ooit gemaakt.

De kerk is open vanaf 18.30 uur, de toegang is gratis, zorg dat je op tijd bent!

Voor meer informatie:

- sionskerk@upcmail.nl
- www.top2000kerkdienst.nl
- www.gerardrinsma.nl/top2000


Advent, tijd van hoop en van verwachting

Het zal op de werkvloer of temidden van de familie of je vrienden waarschijnlijk vaker gaan over wat wij gaan doen met Kerst, dan dat het gaat over de vraag wat Kerst met óns doet. En toch is dát waar het om zou móeten gaan, op deze 4e zondag van de Advent, een tijd van hoop en van verwachting.
Vier weken lang hebben wij ons voorbereid op het feest van de geboorte van Christus.
Maar geloven lijkt voor menigeen zoiets als wachten op een station, dat aan een allang geleden opgeheven spoorlijn ligt. En waarvan de rails inmiddels zijn verroest. Te lang niet meer gebruikt, ze líggen er nog wel, maar allang niet meer benut.
Zou dát een reden kunnen zijn, dat de kerk, dat wij veel van onze geloofwaardigheid verloren hebben, omdat wij, als het er echt op aankomt, Gods komst niet meer verwachten?
We hebben het er over, zondagmorgen 18 december in de Sionskerk om 9.30 uur. Welkom!
Via deze link krijg je alvast een inkijkje in de liturgie.

Zondag voleinding

Zondag Christus Koning of simpelweg de laatste zondag van het kerkelijk jaar.
Verschillende liturgische benamingen zijn in het verleden al aan deze dag gegeven. De voleinding, die wij van God verwachten, mag worden gevierd.
Geloofsvertrouwen wordt door ons hoopvol verwoord.
Daar kan zelfs de dood niet tussenkomen.

De evangelielezing voor deze zondag leent zich daar uitstekend voor, Lucas 21:5-19:
‘Als jullie berichten horen over oorlog en opstand, raak dan niet in paniek. Die dingen moeten gebeuren’, zegt Jezus daar. Om er even verder nog aan toe te voegen: ‘Maar geen haar van jullie hoofd zal verloren gaan. Red je leven dan door standvastigheid’.

Grote woorden, die bange gevoelens mogen verjagen. Laten we hopen dat deze dienst ook ons en allen die zijn uitgenodigd om hun geliefden te gedenken, die troost mag geven.
Hendrie Westra (marimba) en Willemien Lolkema (zang) zullen mede vorm geven aan deze bijzondere dienst op zondag 20 november in de Sionskerk.
Kijk onder kerkdiensten voor de liturgie.

Houvast

Er wordt gebouwd in de De Akkers. De christelijke basisschool De Akker en de openbare basisschool De Commanderij vinden straks samen onderdak in het nieuwe MFA (multifunctionele accommodatie) aan de Sallandlaan. Evenals het wijkplatform en wellicht nog andere buurtactiviteiten. Ze kijken er naar uit.
Voor de kinderen en de leerkrachten van De Akker aanleiding om de eerstvolgende Kerk-School-Gezinsdienst (KSG) over bouwen te laten gaan. Met als uitgangspunt het bekende verhaal dat Jezus eens vertelde over een wijs man die bouwde op een stevig fundament en een dwaas die zijn huis in het zand veloren liet gaan.
Wij kijken er naar uit, zondag 13 november om 9.30 uurt, KSG dienst met als thema ‘houvast’, in de Sionskerk.
Klik op deze link voor een inkijkje in de dienst.

Zendingszondag

‘Van Boedha tot Mozes en van Jezus tot Mohámmed, géén van de religieuze leiders bood de mensen wat zij feitelijk wénsten. Zij richtten zich eerder op wat de mensen volgens hen nódig hadden!’
Aldus een artikel, dat ik eens las over het moderne lévensgevoel en dan vooral over de rol van de godsdienst daarin. Godsdienst lijkt, zo is de conclusie - in zijn algemeenheid - min of meer haaks te staan op de trend van deze tijd. Een tijd waarin mensen vooral vermaakt en bediend willen worden. Het gaat vooral om plezier en om genot en om het persoonlijke belang ergens van. Is dat er niet of wordt dat niet meteen ergens van ingezien dan zappen we weg en haken we af of we zoeken ons heil wel ergens anders!

‘So we are amusing ourselves tot death’ aldus Neil Postman. Een in brede kring bekende en erkende socioloog in een vergelijkbare analyse van de moderne samenleving.
De almacht van de zogenaamde ‘vermaak-industrie’ gaat volgens hem zó ver, dat iets pas als goed ervaren wordt wanneer onze eigen behoeftes er door bevredigd worden.
Een invloed die reikt tot ín de kerk… - wanneer ik mij niet vergis. (-)

We hebben het er over op zondag 6 november in de Sionskerk.
Een dienst waarin ook enige aandacht is voor een project van Kerk in Actie in India, waarvoor de collecte bestemd is.

Via deze link krijg je alvast een inkijkje in de liturgie.

Veilig online

Communicatie, dat is wat je met een ander deelt, wat je elkaar meedeelt of nog ruimer: dat is dat je met elkaar verbonden bent. En dat gebeurt tegenwoordig op een andere manier dan vroeger. De tijd waarin berichten door middel van een heraut werden verspreid, ligt ver achter ons. En ook modernere communicatievormen als telex of telegram, ja zelfs het eervolle beroep van postbode, begint langzaam maar zeker uit ons straatbeeld te verdwijnen. We communiceren nu via e-mail, WhatsApp, Facebook, Instagram of Twitter. In luttele seconden staat we in contact met wie we maar willen, waar ook ter wereld. Hoewel, in contact? Het is natuurlijk niet zo, dat hoe beter de communicatiemiddelen, hoe beter de communicatie verloopt.

‘Nadat ik een tijd lang een tamelijk grote Facebookfan was begon er toch iets bij mij te knagen. Ergens klopte er iets niet aan ‘mijn vrienden’ op Facebook zo merkte ik’. Aan het woord is literatuurwetenschapper en schrijfster Stine Jansen in haar essay ‘Echte vrienden’. Met als ondertitel ‘Intimiteit in een tijd van Facebook, Wikileaks en Twitter’.
‘Intiem kapitaal’ noemt zij het, alles wat je eerder alleen met je beste vrienden deelde en wat tegenwoordig zomaar op internet wordt gezet. Er gaat veel van dat kapitaal verloren. Grenzen vervagen tussen privé en publiek. Wat is bij wie nog in veilige handen, welke informatie deel je met wie en waarom? Welke contacten, welke verbindingen, welke vriendschappen zijn in deze tijd nog intiem?

Ja het houdt ons allemaal bezig en terecht. Met de komst van Facebook en Twitter en andere zogenaamde sociale media komen woorden als vriendschap en naastenliefde steeds meer onder druk te staan.
Erg treffend en tegelijk meedogenloos is bijvoorbeeld het bekende filmpje van South Park op youtube.com: ‘You have 0 friends’.
Eén van de hoofdpersonen daarin, Kyle voegt Kip Drody toe als vriend op Facebook, iemand die nog nooit eerder een dergelijk vriendschapsverzoek heeft gehad. Met als gevolg dat Kyle’s andere vrienden, hém nu ook gaan verwijderen als vriend. De nieuwe werkelijkheid is hard.

Nee, we communiceren tegenwoordig niet meer zoals vroeger. De nieuwe werkelijkheid zet de wereld, met name die van jongeren, op zijn kop.
De vraag is, hoe voed je hen daarin op? Wat zijn de kansen en wat zijn de risico’s van deze nieuwe vormen van communicatie? Wat kun je voorkomen en wat niet? Wat is de rol van ouders of van school daarin?

Wij hebben het er over, tijdens de komende ‘Preek van de leek’. Een nieuwe open activiteit van de wijkgemeente Zuid, waarmee wij een aantal jaren geleden zijn gestart. Twee maal per jaar maken wij het podium vrij voor een deskundige op een bepaald gebied. Want je kunt niet overal verstand van hebben als kerk, maar je kunt wel gesprekspartner zijn van de samenleving en dat willen wij maar al te graag.

Woensdag 16 november a.s. ‘Preek van de leek’ in de Sionskerk.
Met als onderwerp: 'Veilig online' - mediaopvoeding voor iedereen.

Met als spreker deze keer Helprich ten Heuw, specialist mediaopvoeding en mediawijsheid. En internationaal coördinator van de opleiding Pedagogiek Windesheim Zwolle.
Over de uitdagingen en de gevaren van social media dus.

De avond begint om 20.00 uur.
Vanaf 19.45 uur worden we verwelkomd met koffie en met muziek.

Welkom!


Filmhuis Oudeschoot presenteert... 'In this world'

Een film over twee Afghaanse vluchtelingen, die proberen met de hulp van mensensmokkelaars vanuit een kamp naar Engeland te vluchten, om daar een beter bestaan te kunnen opbouwen. Een eigentijdse overlevingsgeschiedenis, tegen de achtergrond van de miljoenen vluchtelingen, die jaarlijks hun lot in handen leggen van mensensmokkelaars.

Vrijdagavond 4 november 2016 in een zaal bij de Sionskerk, Marktweg 55, Oudeschoot
Aanvang 20:00 uur - toegang en 1 consumptie gratis

Zie verder Filmhuis Oudeschoot

Een verhaal dat ons dicht op de huid komt

Wanneer je allemaal even afhankelijk, even kwetsbaar en even hulpeloos bent, dan ontstaat er vanzelf een soort van saamhorigheid, die je van te voren niet voor mogelijk had gehouden. Wie de oorlog nog heeft meegemaakt, snapt meteen wat ik bedoel.
Misschien moet je eerst zélf wel gediscrimineerd zijn geweest om te beseffen hoe mensonterend discriminatie feitelijk is. Misschien moet je eerst zelf wel gepest, beroddeld of bespot zijn geweest om het bespottelijke en het verderfelijke daarvan te kunnen begrijpen.

In de kring van tien melaatse mannen, waar de evangelielezing zondag over gaat, was zondermeer een Samaritaanse man opgenomen. Terwijl Joden normaal gesproken niet met dat volk omgingen.

Wanneer je in hetzelfde schuitje zit, dan vallen kennelijk de verschillen weg.
Zowaar een wijze les. Jezus zoekt hen allemaal op, zonder aanzien des persoons dus. En dat maakt het Bijbelverhaal opnieuw tot een verhaal dat ook ons dicht op de huid komt.
Voor wie alvast een idee wil krijgen over hoe de dienst er verder uitziet, volg dan deze link.


Israëlzondag

De emoties lopen soms hoog op, wanneer het over Israël gaat. Predikanten rechten hun rug en gemeenteleden volgen hen met argusogen.
‘Wie durft er nog met Israël aan te komen’ verzuchtte ooit één van hen.
Aan de andere kant zijn er ook altijd bepaalde groepen geweest en zijn er nog, die pal achter het huidige Israël blijven staan. Die van een mogelijk verschil in nuance tussen bv. het oude verbondsvolk Israël (waarover het in de Bijbel gaat) en de huidige staat met dezelfde naam niet willen weten.
Wie dat wél doet is in hun ogen bij voorbaat al verdacht.
Op zondag 2 oktober hopen wij bij dit soort vragen stil te staan. De eerste zondag van oktober waarin het traditiegetrouw over onze verbondenheid met Israël gaat.
Wie alvast een inkijkje wil in deze dienst, verwijs ik naar deze link.

Deel je leven - startzondag 18 september 2016 Heerenveen-Zuid (Sionskerk)

Ons leven delen, dat doen we met meerdere mensen. Met ons gezin, met onze vrienden, met collega’s, medebewoners, medegemeenteleden.
Wij gaan steeds weer nieuwe relaties aan en verbinden ons met andere mensen, binnen maar zeker ook buiten de kerk. We verbinden ons ook met de samenleving om ons heen.
Maar we delen ons leven dus ook in de kerk, waar de generaties in gesprek gaan over hun ideeën en vragen, over hun leven en hun geloof. En buiten de kerk, met de mensen die op ons pad komen. We delen in hun vreugde en in hun verdriet. We delen met mensen die we zelf uitzoeken maar ook met mensen die we niet zelf uitzoeken maar die ons wel nodig hebben.
Kortom, een boeiend thema waar het niet alleen op de startzondag maar ook daarna, bv. tijdens de huiskamergesprekken dit seizoen over zal gaan.

Het programma voor de STARTZONDAG vind je hierna overzichtelijk in een schema gezet. Een korte toelichting daarbij.

De KLIEDERKERK dat is een nieuwe activiteit van de jeugd, die op onze website wel verder wordt uitgelegd. Wil je daar aan mee doen, geef je dan snel op en neem je vrienden en vriendinnen mee. Opgeven kan op dit adres: kliederkerkheerenveen@gmail.com

Wie mee wil doen met de gezamenlijke broodmaaltijd tot slot verzoeken wij om zelf daarvoor iets mee te nemen. Dat kan van alles zijn, bijvoorbeeld: soep, belegde broodjes, hartige taart, wraps, salade, krentenbrood, suikerbrood, koude pasta, poffertjes of iets anders lekkers. Wees creatief. Liefst voor 2 personen en als het kan voor 1 persoon extra. Geef voorafgaand aan de dienst uw meegebrachte spullen af bij de bar in de hal, zodat we later die dag daadwerkelijk met elkaar kunnen delen.

Voor het verslag, achteraf aan de hand van de foto's kun je terecht op deze link

Over twee broers, die elk een kant opgingen...

Omdat er zondagmorgen nog geen kindernevendienst is in verband met de zomervakantie, deze keer een iets langer verhaaltje voor de kinderen in de kerk zijn.

Het verhaal gaat over twee broers, twee gelukzoekers, die tijdens hun zoektocht aan de rand van het moeras waren aangekomen. De mensen hadden hen er al voor gewaarschuwd, maar nu ze er voor stonden, stonden ze voor een beslissende keuze: gaan we terug/gaan verder?
Aan de andere kant van het moeras lag een zeer vruchtbaar gebied hadden ze gehoord. De mensen daar leefden langer en waren gelukkiger.
Verschillende mensen waren al van de andere kant van het moeras naar hen overgestoken, om te vertellen hoe het er was en om de mensen uit te nodigen hen te volgen. Er waren inderdaad mensen met hen mee gegaan, maar daar hadden ze nooit meer wat van gehoord. Hadden zij het geluk gevonden?

De jongste broer kookt zijn potje op het kampvuur, maakt af en toe een snelle tekening, een kleine berekening en vertelt zijn broer hoe ze volgens hem het beste verder kunnen. Hij is in gedachten al aan de overkant…
De oudste broer, die bij hem is, drinkt zwijgend zijn wijn en staart naar het vuur.
Opeens gaat hij staan en zegt dat hij het hele avontuur eigenlijk niet meer zo ziet zitten. Eigenlijk blijft hij veel liever bij zijn vader in de zaak, dan dat hij op zoek gaat naar een land waar je misschien wel nooit zult aankomen.
De jongste probeert hem nog te overtuigen en vraagt of hij dan niet benieuwd is naar de overkant. ‘Jawel’, zegt hij, ‘maar waarom zou ik mijn leven op het spel zetten voor een onzekere toekomst?’

Zo scheiden hun wegen – de oudste keert terug naar huis, de jongste gaat alleen verder – alleen op zoek naar de weg waarin hij geloofde, dwars door het moeras heen.

Voor een inkijkje in het verdere verloop van de dienst volg deze link.