Zondagmorgen 29 januari
Sionskerk
Voorganger ds. Siebe Sijtsema
Liturgie
Welkom
Openingslied: ps 111: 1,4 en 6
Bemoediging en groet
Zingen als drempelgebed: Kom tot ons o Heil’ge Geest (2x)
kyriëgebed afgewisseld met kyrië-eleison
Glorialied: gez 21: 1 en 4
Verhaal voor de kinderen
Zingen: Handen heb je om te geven
Lezing: 1 Korintiërs 9: 1 t/m 11
Zingen: ps 134: 1
Lezing: Marcus 1: 21-28
Zingen: Hij die de blinden weer liet zien (Tussentijds 76)
Verkondiging
Gemeente van Christus,
Opzij…opzij..opzij want ik heb ongelooflijke haast,
haast om te verkondigen dat het Koninkrijk van God nabij is.
Die haast kenmerkt het evangelie van Markus.
Razendsnel volgen de gebeurtenissen elkaar op,
versterkt door woorden als onmiddellijk, rechtstreeks, meteen…
Zoals Markus het verhaalt, loopt Jezus niet gewoon maar rent Hij van hot naar haar,
van wal naar schip, van woestijn naar beloofd land…
Het is één en al beweging.
Marcus, dat is niks voor mensen die, als de preek begint, eerst rustig een pepermunt pakken, vervolgens onderuitzakken en denken:
“Eens even kijken wat het wordt vanmorgen.”
Die tijd krijg je bij Marcus niet want anders loop je wel achter de feiten maar niet achter Jezus aan. ……
Zo ook komt Jezus in vliegende vaart Kafarnaum binnen waar hij meteen op sabbath naar de synagoge gaat.
Daar zitten, zoals elke sabbath, gewoontegetrouw de synagogegangers op hun vaste plekje.
Ons kent ons en samen kennen we de bijbel.
Er is de zekerheid van de aloude woorden, het vragen naar de bekende weg.
Ze horen wat ze graag willen horen maar ………
worden ze nog wel echt geraakt in hart en ziel?
Komt de boodschap nog wel aan?
Bereikt die wel hun hart of komt ze niet verder dan hun oren?
Maar vanmorgen gebeurt er wat In Kafarnaum.
Als Jezus het Woord neemt, raken de mensen diep onder de indruk,
sterker nog: ze raken buiten zichzelf.
Het lijkt wel Pinksteren.
Wat is het eigenlijk dat op die sabbath in de synagoge van Kafarnaum ineens iedereen en alles onder hoogspanning staat?
Dat de pepermunten vergeten zijn en niemand meer rustig kan blijven zitten?
Want “Wat een spreker is die man”
Hij is een Schriftgeleerde maar toch heel anders .
Bij Hem komt de schrift tot leven.
Hij spreekt niet over God maar heeft iets van God.
Wat Hij verkondigt, belichaamt Hij.
Dat voel je en wie voelt het als eerste?
Een man met een onreine geest.
In de bijbel zijn dat geesten in strijd met het heilige.
Het zijn de onheilige gedachten waarin mensen gevangen zitten.
Het zijn de dingen die vloeken met Gods koninkrijk.
Daar kun je heel wat bij verzinnen, zoals de tijdsgeest die mensen zo bezet en in beslag neemt dat ze geen tijd hebben voor een ander of voor God.
Of mensen, zó verduveld bezig met het eigen bezit, dat ze geen oog hebben voor recht en gerechtigheid.
Mensen gedemoniseerd door de onheilige geest van discriminatie en rassenhaat.
Of zo bezeten van het eigen gelijk, de eigen leer, dat ze een ander geen vrijheid en ruimte gunnen.
Mensen zo geboeid door. .. .
Ach vult u zelf maar in.
Onreine geesten, demonen, houden mensen in hun greep;
ze laten je het liefst zitten waar je zit en fluisteren je in:
“Natuurlijk zou je meer moeten doen voor een ander maar anderen doen dat ook niet voor jou; dus waarom zou je?
Eigenlijk zou je echt werk moeten maken van je geloof maar waar haal je de tijd vandaan?
Dus laat maar.
Of, je kunt wel opstaan en proberen de wereld te veranderen maar dat lukt toch nooit.
Dus, blijf maar zitten waar je zit en verroer je niet.
Als Jezus in de synagoge van Kafarnaum het Woord voert ruiken die onreine geesten onraad.
Feilloos hebben ze in de gaten dat dit Woord mensen in beweging zal zetten eneen einde
zal maken aan hun macht, aan de lamlendigheid.
En dus voelen ze zich bedreigd.
De geest komt uit de fles en raakt buiten zichzelf van woede.
Hij schreeuwt: “Wat hebben wij met jou te maken. Ben jij gekomen om ons te verdelgen?”
Inderdaad… …. Jezus is gekomen om de machten die ons knechten te breken.
Hij is gekomen om mensen geboeid door onheilige gedachten te bevrijden,
om bezetenen los te maken van wat hen bezit.
Om blinden de ogen te openen ,
doven Gods stem te laten horen en verlamden te doen opstaan.
Wat een geweldige boodschap.
Maar ook bedreigend want bij dit Woord kun je niet gewoon blijven zitten waar je zit maar je zult moeten opstaan.
Dit Woord vraagt gehoorzaamheid.
Nou roept het woord gehoorzaamheid nogal eens verzet op omdat het in onze oren de
bijklank heeft van: moeten, Befehl ist befehl.
God gehoorzamen wordt nogal eens geassocieerd met: Dwang, niets mogen, je mond houden en vooral ook: perfect moeten zijn.
Wat zonde nou want God gehoorzamen heeft niets te maken met opgelegde regels of dwang van buiten.
God vraagt niet van je om supermens te zijn of engel maar gehoorzamen is:
God dienen als gewoon mens in je eigen omgeving,
met beide benen op de grond met jouw talenten.
En het grootste talent dat God ons gegeven heeft is Zijn Geest.
Die Geest heeft God ons in het hart gelegd.
We hebben het dus zelf in huis.
Het is de Geest die vertrouwen geeft aan wie bang of onzeker zijn.
Ze geeft kracht om het er niet bij te laten zitten maar om op te staan.
Die Geest opent niet alleen onze oren maar ook onze harten en doet onze handen gehoorzamen.
Als die Geest uit de fles komt dan gebeurt er wat…..
wat zeg ik,
dan gebeurt er van alles.
Waar wij in de Geest van Christus leven begint Gods koninkrijk en zullen de ongeesten het veld ruimen.
Maar zoals gezegd, er gebeurt niets als Gods Woord ons het ene oor in en het andere uitgaat en wij het er bij laten zitten
maar het gebeurt pas als de Geest ons zo raakt dat wij opstaan en daadwerkelijk gehoor geven aan die God.
amen
Orgelspel
Gebeden
Inzameling der gaven
Slotlied: gezang 480: 1 en 4
Zegen