Seksueel misbruik binnen de kerk

Seks is niets anders dan macht’, riep zij geëmotioneerd en diep verbitterd uit. Ik raakte ooit met haar in gesprek, een jonge vrouw, alweer een aantal jaren geleden, in mijn vorige woonplaats nog.

Ik was even stil. Geschrokken van haar reactie. Wat dáár niet allemaal achter zat. ‘Hoe bedoel je?’ probeerde ik heel voorzichtig. En toen kwamen de verhalen, van koning David tot Silvio Berlusconi. Van de talloze verkrachtingen op de oorlogsvelden tot aan het seksueel misbruik in de kerk. Ze had gewoon gelijk, wat een ellende heeft dat niet allemaal voortgebracht. Wat de Schepper als het meest verhevene, met meest intieme tussen twee geliefden, die niets voor elkaar te vrezen hebben, bedacht had, wordt maar al te vaak misbruikt om de ander de eigen wil op te leggen. Of om de eigen innerlijke leegte en persoonlijke frustratie te verbloemen met iets wat voor liefde door moet gaan, maar het gewoon niet is.

‘De liefde zoekt zichzelf niet, zij is niet grof en niet zelfzuchtig’, zo lees ik in de Bijbel. Kom er eens om, in de praktijk.

De afgelopen jaren komen er steeds vaker berichten naar buiten over seksueel misbruik binnen de hulpverlening in het algemeen en in het bijzonder binnen de kerk. De schrik slaat je om het hart. Helemaal bij het lezen van het rapport van de commissie Deetman die in december met harde cijfers kwam. Dat het ook in de kerk voorkwam dat wisten we, maar dat het zó erg was.

Nu wordt de focus weliswaar voor even gericht op de Katholieke kerk, maar ik weet zeker dat ook de kerk waarvoor ik werk niet geheel vrij te pleiten is. Overal waar van een afhankelijkheidsrelatie sprake is, daar komt seksueel misbruik voor helaas. Verschrikkelijk!

Nee, echte liefde zoekt zichzelf niet. De ander is er niet om jou te plezieren, het werkt eerder andersom. Daarvan probeer ik heel voorzichtig, maar niet minder gedreven, te getuigen binnen mijn werk, met het schaamrood op de kaken soms, met plaatsvervangende schaamte voor wat de kerk in het verleden en nóg mensen aandoet soms of heeft gedaan. Tallozen proberen echter van Góds liefde te getuigen, met woord en daad. Door mensen een gevoel van geborgenheid te geven, ze daardoor innerlijk sterker en weerbaarder te maken ook. Niemand heeft het recht om over het lichaam van een ander te beschikken. Je bent in wézen vrij!

God staat daarom eerder aan de kant van de slachtoffers, ook in dit verband, dan aan de kant van de daders, zo is mijn overtuiging. Daarom is het goed als daders alsnog kunnen worden aangeklaagd en dat slachtoffers op bescherming en hulp mogen rekenen, óók van de kerk. Omdat de enige macht die de kerk toekomt de macht van de oprechte liefde is. In alle bescheidenheid en eenvoud weliswaar, maar tóch. Met heilzame woorden en door middel van daden die voor zichzelf spreken. Daar wordt, als het goed is, niemand slechter van.

Meer weten of een luisterend oor nodig, er bestaat een meldpunt waar je je verhaal kwijt kunt.

Dit artikel is geplaatst in Algemeen, Blog Bouke van Brug. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>